KUNSTZENTRUMCOLDAM
Tekstvak: Hans van Niphagen Mutter Erde Gaia [Gäa] die irdische Mutter, war bei den alten Griechen die Erde selbst und die älteste der Göttinnen. Nach der griechischen Kosmologie ist sie entstanden aus dem Chaos, dem ungeordneten Weltraum und sie erzeugte den Himmelgott Ouranos [Uranos] der gleichzeitig ihr Mann wurde. Ihr Verhältnis verlief stürmisch und die Umarmung von Uranos war zo kraftvoll, dass ihre Kinder ihre Gebärmutter nicht verlassen konnten. Daraufhin beschloss der jüngste Sohn Cronos [Kronos] , Uranos an zu greifen. Gäa fertigt eine riesige Sichel und Kronos entmannt Uranos, wodurch Himmel und Erde voneinander geschieden werden. Aus Uranos' Blut entspriessen die Furien, die Rachegöttinnen. Uranos verschwand vom Schauplatz und Kronos herrschte über das Weltall mit seiner Schwester Rhea als Frau. Die Griechen beschauten dies als das goldene Zeitalter der Titanen. Aber Kronos entpuppte sich zu einer tyrannischen Figur gleich seinem Vater. Ein Orakel hatte ihn gewarnt, dass einer seiner Söhne seinen Platz einnehmen werde; darum verschlang er seine Kinder gleich nach ihrer Geburt. Rhea gab ihm, nach dem Rat von Gäa, einen in Tücher gewikkelten Stein anstelle des kleinen Zeus, der danach auf Kreta erzogen wurde. Einmal erwachsen, zwang Zeus Kronos seine Brüder und Schwestern wieder auszubrechen. Dies waren u.a. seine spätere Frau Hera, der Seegott Poseidon, der Unterweltgott Hades und Demeter, die Göttin der Gewächse. Gäa rettete Zeus voor demselben los das Kronos und Uranos getroffen hatte - sie warnte ihn dass ein durch ihn bei Metis (der Gedanke) erzeugtes Kind seine Position als höchsten Gott bedrohe. Zeus verschlang Metis und aus seinem Haupt wurde die Göttin Athene geboren. Tekstvak: Moeder aarde Gaia, de aardse moeder, was bij de oude Grieken de aarde en de oudste van de godinnen. Volgens de Griekse kosmogonie is zij ontstaan uit de Chaos, de ongeordende ruimte en bracht ze de hemelgod Ouranos voort die tevens haar man werd. Hun verhouding verliep stormachtig en de omhelzing van Ouranos was zo krachtig dat hun kroost Gaia's baarmoeder niet uit kon. Daarop besloot de jongste zoon, Cronos, Ouranos aan te pakken. Gaia maakt een enorme sikkel en Cronos ontmant Ouranos, waardoor de hemel en aarde van elkaar worden gescheiden. Uit Ouranos' bloed ontsproten de Furiën, de wraakgodinnen. Ouranos verdween van het toneel en Cronos heerste over het heelal met zijn zuster Rhea als vrouw. De Grieken beschouwden dit als de gouden tijd van de Titanen. Maar Cronos ontpopte zich tot een even tirannieke figuur als zijn vader. Een orakel had hem gewaarschuwd dat een van zijn zoons zijn plaats in zou gaan nemen: daarom verslond hij zijn kinderen direct na hun geboorte. Rhea gaf hem, op advies van Gaia, een in doeken gewikkelde steen in plaats van de kleine Zeus, die vervolgens op Kreta werd grootgebracht. Eenmaal volwassen dwong Zeus Cronos zijn broers en zusters uit te braken. Dit waren onder meer zijn latere vrouw Hera, de zeegod Poseidon, de onderwereldgod Hades en Demeter, de godin van de gewassen. Gaia redde Zeus van eenzelfde lot als Cronos en Ouranso door hem te waarschuwen dat een door hem bij Metis ('gedachte') verwekt kind zijn positie als oppergod bedreigde. Zeus slokte Metis op en uit zijn hoofd werd de godin Athena geboren.